روش های اندازه گیری فشار (قسمت دوم ) – دیافراگمی

نوع دوم از فشارسنجهاي ( مکانيکي ) به فشارسنجهاي ديافراگمي معروف است که از خاصيت انحراف و جابجايي يک غشاي انعطاف‌پذيري که دو منطقه با فشارهاي مختلف را از هم جدا مي‌کند براي اندازه‌گيري فشار استفاده مي‌کند.

از محاسن مهم ديافراگم ها، قابليت محافظت از ديگر ابزارهاي اندازه گيري فشار در برابر شرايط نامناسب، مثل دماهاي بالا و سيالات خورنده و نيز توانايي بالاي آنها در آب بندي ميباشد. به عبارت ديگر اين نوع سنسورها، احتياج بسيار كمتري به تجهيزات آب بندي ديگر، دارند. به همين دليل در بسياري از دستگاه هاي اندازه گيري فشار، از يك ديافراگم به عنوان سنسور فشار استفاده مي شود. اين دستگاه ها يا از خاصييت جابجايي ديافراگم و يا از خاصيت كشيدگي سطح آن براي اندازه گيري استفاده مي كنند. به عنوان مثال ترانسديوسرهاي خازني، سلفي، مقاومتي و پيزوالكتريك از جابجايي كه ديافراگم ايجاد مي نمايد براي اندازه گيري تغييرات فشار استفاده مي كنند و ترانسديوسر كرنش سنج از خاصيت كشيدگي سطح ديافراگم استفاده مي نمايد .

از آنجاييكه بسياري از ديافراگم هاي كه از جنس غير فلزي ساخته مي شوند، در مقابل مواد خورنده و ضربه، حساس ميباشند، به همين جهت، در اين موارد از دو ديافراگم استفاده ميشود. ديافراگم اول كه در تماس با سيال است، معمولاً از جنس فولاد ضدزنگ مي باشد. تغييرشكل ديافراگم اول تحت تاثير فشار سيال، باعث جابجا شدن يك سيال واسطه كه تراكم ناپذير و همچنين غيرخورنده است،خواهد شد. معمولاً از روغن سيليكون كه جاذب ضربه و ارتعاش نيز هست به عنوان سيال انتقال دهنده استفاده ميكنند. اين سيال، فشار را به ديافراگم دوم كه عمدتاً غير فلزي مي باشد، منتقل مي كند .

Leave a comment